ΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ!

Πώς το κάθισμα προκαλεί μυοσκελετικές δυσλειτουργίες επηρεάζοντας την ποιότητα της ζωής μας!

"Το να κάθεσαι είναι πιο επικίνδυνο από το κάπνισμα, σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους από τον ιό HIV και είναι πιο επισφαλή από το να πετάς με αλεξίπτωτο. Καθόμαστε μέχρι θανάτου", λέει ο James Levine, καθηγητής Ιατρικής στην Κλινική Mayo, σε συνέντευξή του στους LA Times. «Η καρέκλα υπάρχει για να μας σκοτώσει». Δυο από τους πιο σημαντικούς αλλά ταυτόχρονα πιο δυσλειτουργικούς μύες του σώματος βρίσκονται στη περιοχή της λεκάνης. Πρόκειται για τον λαγόνιο και τον ψοΐτη μυ. Καθώς είναι συνενωμένοι στο καταφυτικό τους άκρο συνήθως αναφέρονται ως ένας μυς, ο λαγονοψοΐτης. Δεν είναι μόνο ισχυροί καμπτήρες του ισχίου αλλά επηρεάζουν συμπιέζοντας την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, το οσφυϊκό κύρτωμα, την πρόσθια πυελική κλίση και την πυελική στροφή.

Σε αυτούς τους μύες ταιριάζει καλύτερα η τετράποδη παρά η δίποδη κίνηση καθώς είναι υποχρεωμένοι στην όρθια στάση να δίνουν πρόσθια κλίση στη λεκάνη. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η προσοχή μας έχει επικεντρωθεί στον δυσλειτουργικό χαρακτήρα της παρατεταμένης καθιστικής θέσης.

«Οι ερευνητές εισηγούνται ότι το παρατεταμένο κάθισμα είναι κακό για την υγειά μας, ανεξάρτητα από πόσο ασκούμαστε», αναφέρει ο Dr Feras Bader, γιατρός εργασίας στο Heart and Vascular Institute, Cleveland Clinic Abu Dhabi. «Ανεξάρτητα από την επίδραση που έχει στην υγεία της σπονδυλικής στήλης, σε μια από τις μεγαλύτερες ερευνητικές εργασίες που περιλαμβάνει περίπου 800.000 άτομα, αποκαλύπτεται ότι το παρατεταμένο κάθισμα αυξάνει την πιθανότητα θανάτου από καρδιοαγγειακά νοσήματα κατά 90%. Η καθιστική ζωή επίσης σχετίζεται με 112% αύξηση της πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη».

Είναι γνωστή η φράση: «το κάθισμα είναι το νέο κάπνισμα», το οποίο πιστώνεται στον Dr Levine. Δεν είναι ο μόνος που πιστεύει ότι καθόμαστε μέχρι θανάτου. Υπάρχει ένας αυξανόμενος όγκος ερευνών που υποστηρίζει τον ισχυρισμό του και τα οφέλη που προκύπτουν από τα όρθια γραφεία, αν και υπάρχουν μερικοί που διαφωνούν.

«Δεν έχουμε σχεδιαστεί για να καθόμαστε», ισχυρίζεται η Dr Joan Vernikos, πρώην διευθύντρια του Τμήματος Life Sciences της NASA και συγγραφέας του “Sitting Kills, Moving Heals”. «Το σώμα είναι μια μηχανή αέναης κίνησης».

Ο Δρ Levine εκτιμά ότι, στις ΗΠΑ, περνάνε περισσότερες από τις μισές ώρες που είναι ξύπνιοι καθιστοί, είτε παρακολουθώντας τηλεόραση, είτε οδηγώντας, είτε καθισμένοι σε ένα γραφείο στη δουλειά ή στο σπίτι.

Δυσλειτουργία Λαγόνιου – Ψοΐτη μυ

Η δυσλειτουργία του λαγόνιου μυ, συνήθως περιλαμβάνει προσκόλληση μεταξύ των περιτονιακών στρωμάτων του μυός, περιορίζοντας την ικανότητα του στην επιμήκυνση και την επιστροφή στο φυσιολογικό μήκος ανάπαυσης. Συνδυαζόμενο με ίνωση στην κάψουλα της άρθρωσης του ισχίου μπορεί να προκαλέσει πρόσθια / προς τα κάτω μετατόπιση του ανώνυμου οστού της λεκάνης. Αυτή η μετατόπιση θα αυξήσει τα φορτία στους ιερολαγόνιους συνδέσμους, στους λαγόνιο-οσφυϊκούς συνδέσμους και θα οδηγήσει στο κλείσιμο των σπονδυλικών αρθρώσεων (facet) στο επίπεδο του 5^ου οσφυϊκού σπονδύλου με τον 1^ο ιερό (Ο5-Ι1) στην αντίθετη πλευρά.

Η δυσλειτουργία του ψοΐτη μυ είναι εξίσου περίπλοκη. Αν και στις δυο πλευρές είναι σφικτός τότε συμπιέζεται η οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Με τον καιρό αυτό μπορεί να προκαλέσει απώλεια της κατακόρυφης διάστασης και οι σπονδυλικές αρθρώσεις (facet joints) να βρίσκονται σε συνεχή φόρτιση. Αυτό μπορεί να είναι αιτία πόνου, εκφυλιστικών αλλοιώσεων και σπονδυλοαρθροπάθειας. Αν η μια πλευρά είναι πιο σφικτή από την άλλη, θα προκληθεί πλάγια κλίση και στροφή στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Αν οι ίνες που προσφύονται στους ανώτερους οσφυϊκούς σπονδύλους είναι πιο ανελαστικές, το οσφυϊκό κύρτωμα βαθαίνει -με αποτέλεσμα την οσφυϊκή λόρδωση. Το παράξενο είναι ότι αν οι ίνες που προσφύονται στους κατώτερους οσφυϊκούς σπονδύλους είναι πιο ανελαστικές, θα προκαλέσουν απώλεια του κυρτώματος και επίπεδη μέση (flat back). Και οι δυο περιπτώσεις είναι δυσλειτουργικές καθώς όλες οι σπονδυλικές αρθρώσεις επιβάλλεται να είναι σε θέση να ανοίγουν και να κλείνουν, αλλά η υπερλόρδωση κρατά τις αρθρώσεις κλειστές και μειωμένη λόρδωση τις κρατά ανοικτές.

Ο εκπαιδευμένος θεραπευτής στην Χειροθεραπεία (Manual Therapy) μπορεί να αναγνωρίσει αυτές τις δυσλειτουργίες και με τους κατάλληλους χειρισμούς να αποκαταστήσει την λειτουργικότητα, επανεκπαιδεύοντας στη συνέχεια τον ασθενή ώστε να διατηρήσει το ευεργετικό αποτέλεσμα.