Λεμφοίδημα ονομάζεται το οίδημα ενός τμήματος του σώματος, ιδιαίτερα των άκρων, που προκαλείται από την ανώμαλη συσσώρευση του λεμφικού υγρού. Το λεμφοίδημα μπορεί να είναι πρωτοπαθές ή δευτεροπαθές. To πρωτογενές ή πρωτοπαθές λεμφοίδημα είναι σπάνιο. Στη παρουσίαση αυτή αναφερόμαστε στο δευτεροπαθές λεμφοίδημα.

Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον των επιστημόνων υγείας στρέφεται διαρκώς και περισσότερο προς την ανεύρεση αποτελεσματικότερων μεθόδων ανακούφισης του πόνου. Σοβαρές μελέτες έχουν δείξει οτι το αίσθημα του πόνου, ιδιαίτερα στους πάσχοντες από καρκίνο, δεν αποτελεί μονοδιάστατο φαινόμενο αλλά εξαρτάται και διαμορφώνεται από μεγάλο αριθμό παραγόντων. 

Οι θεραπείες για τον καρκίνο του μαστού, συχνά έχουν ως αποτέλεσμα, τόσο βραχυπρόθεσμα, όσο και μακροπρόθεσμα, περιορισμούς στην λειτουργικότητα του σύστοιχου με τον μαστό άνω άκρο. Πρόσφατα στοιχεία συγκρίνουν το σύστοιχο άκρο με το αντίθετο, χωρίς να λάβουν υπόψη τις αλλαγές στην λειτουργικότητα που σχετίζονται με την γήρανση.

Η ανώμαλη κατανομή λιπώδους ιστού που ταλαιπωρεί, κυρίως, τις γυναίκες. Πώς αντιμετωπίζεται.

Το λιποίδημα αποτελεί νόσο του λιπώδους ιστού, αγνώστου ακόμη αιτιολογίας, η οποία χαρακτηρίζεται από την ανώμαλη κατανομή λιπώδους ιστού κυρίως στις γυναίκες. Αναγνωρίστηκε ως πάθηση για πρώτη φορά στις Η.Π.Α. το 1940 από τη Mayo Clinic και έγινε ο διαχωρισμός του από τη παχυσαρκία. Το λιποίδημα δεν έχει σχέση με το λεμφοίδημα ή το φλεβοίδημα, μπορεί όμως να συνυπάρχει. 

Η αποτελεσματική διαχείριση του δευτεροπαθούς λεμφοιδήματος, επιτυγχάνεται με την ολοκληρωμένη αποσυμφορητική θεραπεία (MLD) και την συμπιεστική περίδεση του πάσχοντος μέλους (CDT). Μετά το πέρας της αποσυμφορητικής θεραπείας, για να διατηρηθούν τα ευεργετικά αποτελέσματά της, επιβάλλεται ο ασθενής να φορέσει στην πάσχουσα περιοχή κατάλληλο συμπιεστικό ένδυμα επίπεδης πλέξης επί μέτρο. 

Μετά από μαστεκτομή μπορεί να μειωθεί το φυσιολογικό εύρος κίνησης των αρθρώσεων του άνω άκρου και η μυϊκή δύναμη. Το κατάλληλο πρόγραμμα ασκήσεων είναι ο ασφαλέστερος τρόπος αποκατάστασης της λειτουργικότητας του άνω άκρου. Eίναι απαραίτητο μέρος της θεραπείας του λεμφοιδήματος και γίνεται πάντα ενώ ο ασθενής φορά το ειδικό υλικό διαβαθμισμένης συμπίεσης.